Klimaatcolumn van de week

Mijn columns op de website van EW zijn helaas slechts toegankelijk voor abonnees, maar u kunt natuurlijk ook het weekblad in de winkel kopen.

Het is mei en dus leggen alle vogels een ei. Maar bij sommige vogels wordt dat meer gewaardeerd dan bij andere. Nesten van de Canadese gans en nijlgans worden leeggehaald, want dat zijn ‘invasieve exoten’. De eieren van de meerkoet worden gespaard want die zijn ‘inheems’. Zul je net zien dat de pullen van de meerkoet worden opgegeten door de meeuwen, constateer ik in mijn negentiende column.

Geen enkel land voldoet aan de normen voor luchtkwaliteit, mopperde onlangs de Wereldgezondheidsorganisatie. Ja, logisch. De vervuiling blijft (in rijke landen) voortdurend dalen, maar omdat de normen voortdurend worden aangescherpt, lijkt het alsof de groene ellende behouden blijft, schrijf ik in mijn achttiende column.

Milieudefensie zegt gestoeld te zijn op de zorgen van ‘gewone burgers’ over ‘gevaarlijke klimaatverandering’. Ze zien zich bij de milieubeweging als volksvertegenwoordiger en rechters gaan daar nog op in ook. Dat opent perspectieven, bijvoorbeeld voor een vereniging die opkomt voor de belangen van de Nog Niet Geboren Nederlanders, schrijf ik in mijn zeventiende column.

De aarde warmt op, jawel, en doet dat meer bij de polen (vooral de Noordpool) dan in de tropen. Wat de vraag oproept waarom er dan toch zo veel dramatische reportages over opwarming vanuit de tropen in de media verschijnen, vraag ik me af in mijn zestiende column.

Het is makkelijk gezegd, de CO2-uitstoot moet zo laag mogelijk. Tot je kijkt welke landen een uitstoot van bijna nul hebben. De een nog armoediger en ellendiger dan de ander. Het geeft aan dat CO2 niet alleen een maat is voor mogelijke kommer en kwel, maar ook een uiting van welvaart en welzijn, schrijf ik in mijn vijftiende column.

Zie ook mijn eerdere columns.