Klimaat column in Elsevier Weekblad (2020)

Mijn columns op de website van Elsevier Weekblad zijn helaas slechts toegankelijk voor abonnees, maar u kunt natuurlijk ook het weekblad in de winkel kopen.

 

De klimaatvluchteling is 25 jaar geleden verzonnen door biologen, actievoerders en de VN (UNEP) om regeringen te dwingen een strenger klimaatbeleid te voeren. Mijn zevende column.

Nederland is het minst duurzaam binnen de EU, zo meldden de kranten onlangs. Het is een fraai voorbeeld van ‘framen’ – hoe u voor het lapje wordt gehouden. Mijn zesde column.

Er zijn vormen van stikstof die gemeen zijn (blauwzuur!) maar de stikstof waar de ‘crisis’ over gaat, maakt grond vruchtbaar. We hebben meer dan de buren maar dat komt omdat onze boeren al sinds de Middeleeuwen voorop lopen. Mijn vijfde column.

In het streven naar fossielvrij zit een benepen, provinciaals element, dat doet denken aan de bordjes die dorpjes niet zo lang geleden bij hun grens plaatsten: welkom in Oldeberkoop, kernwapenvrije gemeente, met zo’n vrolijk zonnetje erbij. Mijn vierde column.

In de manier waarop de mens met de aarde omgaat, is een keerpunt gepasseerd. De ‘ecologische voetafdruk’ – het beslag dat individuen en landen op de aarde leggen – is aan het afnemen. Mijn derde column.

In mijn tweede column van 2020 geef ik aan dat veel van de huidige commotie over opwarming is gebaseerd op een extreem toekomstscenario: RCP8.5 geheten. Het is zeer onwaarschijnlijk dat wat daarin wordt voorspeld ook daadwerkelijk gaat gebeuren maar het is de afgelopen jaren wel de motor van de klimaathysterie geworden.

In mijn eerste column van 2020 blik ik terug op 2019 en constateer drie verheugende ontwikkelingen op het gebied van klimaat en milieu: steenkool is op weg naar de uitgang, het idee dat ‘hernieuwbaar’ (biomassa) automatisch duurzaam is, wankelt en de anti-atoom-sentimenten beginnen te verdampen.