Simon Rozendaal

Schrijver, wetenschapsjournalist, chemicus, vooruitgangsoptimist. Op deze site hou ik u op de hoogte van mijn artikelen, boeken, lezingen en media-optredens.

Nutteloos feit(je)

Tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben onze vrienden zeven maal zoveel bommen op Rotterdam gegooid als onze vijand.

Toelichting: Rotterdam is tussen 1940 en 1945 300 maal gebombardeerd. Ruim duizend bommen zijn afgeworpen door de Duitsers, zevenduizend door de geallieerden.

Media aandacht boek

13 mei 2019 ‘Het boek is genuanceerd en leest lekker weg – niet omdat het oppervlakkig is (integendeel) maar door Rozendaal’s soepele schrijfstijl.’ recensie over Warme aarde, koel hoofd  op NEMO Kennislink

Interview bij Chris Natuurlijk (Radio Rijnmond) zaterdag 11 mei 2019

6 mei 2019 artikel over debat in Buitenhof op ThePostOnline

5 mei 2019 ‘unieke, onderkoelde en messcherpe humor’ recensie over Warme aarde, koel hoofd op Climategate.nl

In debat met Diederik Samsom bij Buitenhof (NPO 1) zondag 5 mei 2019

Interview in AD van zaterdag 4 mei 2019

Interview door Sven Kockelmann in 1 op 1 (NPO Radio 1) maandag 29 april 2019

Interview in De Telegraaf van vrijdag 26 april 2019

Interview in HP/De Tijd van 23 april 2019

Klimaatcolumn van de week

Mijn columns op de website van Elsevier Weekblad zijn helaas slechts toegankelijk voor abonnees, maar u kunt natuurlijk ook het weekblad in de winkel kopen.

 

De energiedichtheid van zon, wind en biomassa is zo gering dat het nationaal grondgebied niet zou volstaan om zo de energiebehoefte van Nederland op te wekken. Mijn nieuwe column in Elsevier Weekblad.

Presentatie boek

Vrijdag 3 mei 2019 overhandigde ik het eerste exemplaar van Warme aarde, koel hoofd aan de 17- jarige Stijn Warmenhoven, die de eerste Nederlandse scholierenstaking voor het klimaat organiseerde. Hij had erge dingen over me gehoord maar was het wel ´een beetje´ eens met wat ik schreef.

Na afloop: signeren van boeken.

 

Simon Says:

Elke achternaam is onaardig voor oma.

Hoera, we mogen sinds kort dus twee achternamen hebben in Nederland. Alom werd dit systeem, afgekeken van de Verenigde Staten, België en Frankrijk en vooral Spanje waar dit al vele decennia gewoon is, bejubeld – mede omdat het eerlijker zou zijn naar vrouwen.

Dat is onzin.

Er is immers geen goede naamgeving te bedenken die recht doet aan alle voorouders. Doodeenvoudig omdat het aantal achternamen beperkt is. Wij zijn nu van één achternaam naar twee gegaan maar daar stopt het.

Dat is vooral voor vrouwen oneerlijk. Voor moeders dan, en in het bijzonder voor grootmoeders. Ter illustratie mijn achternaam. Mijn moeder heette An Wetsteijn. Dus wanneer ik vandaag de dag opnieuw zou worden geboren dan zou ik Simon Rozendaal Wetsteijn of Simon Wetsteijn Rozendaal mogen heten. Maar dat is weer niet eerlijk naar mijn twee grootmoeders toe. Laten we die dus ook toevoegen: Simon Rozendaal Wetsteijn De Groot Visser. Raar hè?

Naarmate we meer grootmoeders willen eren wordt het steeds idioter. Los van de vraag dat veel mensen die achternamen helemaal niet kennen. Ik heb stambomen van zowel de Wetsteijn’s als de Rozendalen en weet daardoor dat de moeder van oma Visser (de moeder van mijn vader) Veldhoen heette. In het stamboomboek van de Wetsteijns daarentegen staat niet wie de moeder van mijn opa Wetsteijn was en ik heb helemaal geen idee wie de moeder van oma De Groot was.

Meer dan vier achternamen zullen de meeste mensen vermoedelijk niet kunnen achterhalen.

Elke vorm van achternamen is oneerlijk voor grootmoeders. Ook het IJslandse systeem. Daarin heet je de zoon of dochter van je vaders voornaam. In mijn geval had ik dan Simon Simonszoon geheten en mijn dochter Marte Simonsdochter. Ook oneerlijk dus.

Wie alle voorouders zou kennen, is een uur bezig om zich te introduceren.

Herinnert u zich Ayaan Hirsi Ali nog, toen ze inging op haar afkomst in de Tweede Kamer?

Ik ben Ayaan, de dochter van Hirsi, die de zoon is van Magan, de zoon van Isse, de zoon van Guleid, die de zoon was van Ali, die de zoon was van Wai’ays, die de zoon was van Muhammad, van Ali, van Umar, van het geslacht Osman, de zoon van Mahamud.

Zelfs Ayaan Hirsi Ali laat alle moeders en grootmoeders weg.

Wat het nut is van twee achternamen is mij dus geheel onduidelijk. Ouders konden vroeger immers ook al kiezen om hun kind de achternaam van de moeder te geven.

Volgende pagina »